EN
Bij het plannen van een vezelnetwerk voor grote afstand zijn er verschillende belangrijke aspecten om te overwegen: signaalintegriteit, vermogensbudgetten en infrastructuurkosten. Signalen die via de vezel worden verzonden, ondergaan altijd een zekere mate van verzwakking en verspreiding naarmate ze verder door de vezel reizen. De glasvezelversterker speelt een cruciale rol bij het aanpakken van deze uitdagingen. Dit document behandelt de belangrijkste ontwerpoverwegingen bij het bepalen van de juiste versterking voor netwerken met grote afstand, metro- en toegangsnetwerken, zodat de hoogste prestaties, betrouwbaarheid en laagste TCO kunnen worden bereikt.
Het begrijpen van de rol van een glasvezelversterker in netwerkarchitectuur
Aglasvezelversterker versterkt optische signalen direct in het optische domein, zonder omzetting naar elektrische energie en terug. De volledig optische methode biedt de mogelijkheid om signalen transparant over meerdere golflengten te transporteren, waardoor deze essentieel is in WDM-systemen. Zodra een glasvezelnetwerk de 40 kilometer overschrijdt, is altijd adequaat versterken vereist, aangezien dit de afstand, capaciteit en haalbaarheid van het netwerk bepaalt.
Bij het selecteren van een optische signaalversterker , waarbij de netwerkengineer drie parameters in overweging neemt: het versterkniveau van het optische signaal zelf, de ruisfactor van de optica en ook de geschikte golflengten van de versterker. Voor de meeste lange-afstandsnetwerken die opereren binnen het 1550 nm-venster (het venster met lage verliezen voor standaard single-mode glasvezel) is de EDFA de meest gebruikte oplossing geworden. Bij langere afstanden boven de 80 kilometer en splitsverhoudingen hoger dan 1:64 kunnen alternatieven opduiken in de vorm van hoogvermogensoptica.
EDFA versus EYDFA: De juiste vermogensklasse kiezen
De EDFA is doorgaans de meest gebruikte optische versterker, omdat deze een uitgangsvermogen heeft van maximaal 23 dBm per poort en een ruisfiguur van slechts 4,0 dB. Regionale netwerkvoedingsafstanden van 15 tot 25 kilometer met kleinere splitsverhoudingen (1:32–1:64) zijn zeer geschikt voor de EDFA-optische versterker, dankzij een redelijke prijs-prestatieverhouding en het vermogen om een hoog uitgangsvermogen van 23 dBm te leveren. De technologie is volwassen en wordt vervaardigd volgens strenge normen, zoals de 12 hoogwaardige stofvrije werkplaatsen en volledig geautomatiseerde SMT-lijnen bij Shandong Wanshuo Optoelectronic Equipment Co., Ltd., waardoor de EDFA een betrouwbare optische versterker blijft voor jaren.
Bij toepassingen op het platteland, RFoG of waar het efficiënt is om meerdere eindlocaties te consolideren naar één headend, en bij grotere splitsverhoudingen (1:128) of voedingsafstanden van 30–50 kilometer, is de EYDFA ideaal. De EYDFA biedt uitgangsvermogens tot 33 dBm en vereist, tegen een licht hogere ruisfactor (4,5–5,5 dB) en hoger stroomverbruik, de langste bereikafstand en vermindert het aantal benodigde actieve componenten.
Kritieke specificaties voor prestaties op lange afstand
Bij het bespreken van de glasvezelversterker Bij toepassingen op lange afstand wordt vlakheid van de versterking uiterst belangrijk in WDM-netwerken waarbij meerdere signalen worden verzonden; een netwerk dat binnen ±0,5 dB op het C-band bereik biedt, is daarom ideaal om alle signalen op vergelijkbare niveaus te versterken. Optische signaal-ruisverhoudingen (OSNR) zijn hier cruciaal, aangezien verslechterende OSNR-waarden bepalen of en in welke mate FEC-drempels moeten worden toegepast om de volledige systeemreserve te behouden.
De locatie van de versterker is ook cruciaal in lange-afstandsnetwerken. Een algemene standaard is om elke 80 tot 100 kilometer een optische versterker te gebruiken in een lange-afstandsnetwerk, waarbij zorgvuldig moet worden gelet op het niet overschrijden van de OSNR-begroting van het netwerk en het gebruik van de juiste versterkingsmethoden. In toegangsnetwerken daarentegen is het logisch om alle optische componenten in het hoofdkantoor (headend) te plaatsen met hogere splitsverhoudingen. Een netwerk dat ook hot-swapbare voedingen biedt, of dat SNMP-functionaliteit heeft ingebouwd in zijn eigen voedingen, is bovendien ideaal voor onderhoudbaarheid.
Hardwarekwaliteit en productie-excellentie
De uiteindelijke betrouwbaarheid van vezelversterker is rechtstreeks gekoppeld aan de kwaliteit en het productieproces. Precisiewerk in een cleanroomomgeving is noodzakelijk om optimale optische prestaties te garanderen en de kans op storingen in gebruik te minimaliseren, wat anders duur uitvallende tijd zou veroorzaken. Shandong Wanshuo Optoelectronic Equipment Co., Ltd. beschikt over een volledig verticaal geïntegreerde productielijn, waarmee zij zowel SMT als wave soldering en de apparaten zelf kunnen verwerken. Het vermogen van Shandong Wanshuo Optoelectronic Equipment Co., Ltd. om een directe aansluitingsgraad van 99,8% te behouden en stabiliteit gedurende 724 uur te waarborgen, toont het kwaliteitsniveau dat vandaag de dag op de markt vereist is.
Het nemen van de definitieve beslissing
Voor de laatste stap bij het bepalen van hoe uw glasvezelversterker zal worden gebouwd, bepaal uw optisch vermogensbudget, waarbij u alle verliezen door lasverbindingen, connectoren en splitters in acht neemt. Als uw totaal onder de 25 dB ligt, is het overwegen waard om een standaard EDFA te gebruiken. Boven die waarde kan een EYDFA nodig zijn voor hogere splitsverhoudingen en langere afstanden—waardoor het aantal actieve componenten wordt verminderd, zij het tegen een hogere stuksprijs. Met een goede optische oplossing van een bedrijf met expertise in de productie van optica van de hoogste kwaliteit kunt u vertrouwen op uw glasvezelnetwerk.