انتخاب مناسب EDFA CATV انتخاب تقویتکنندهٔ نوری برای یک شبکهٔ ترکیبی فیبر-محور (HFC) یا RF روی شیشه (RFoG) تصمیمی ساده نیست که صرفاً بیشترین مقدار توان را از برگهٔ مشخصات فنی انتخاب کند. مهمترین پارامترهای مؤثر بر عملکرد و پایداری بلندمدت پیوندها، توان خروجی، پیکربندی پورت و عدد نویز هستند. مشخصات فنی ضروریاند و تنظیم صحیح این پارامترها — و درک معنای آنها و نحوهٔ تأثیر متقابلشان — کلید موفقیت در اجرای پروژه است. تقویتکننده نوری CATV یا اجرایی که منجر به نسبت نویز ضعیف حامل (CNR) یا هدررفت سرمایه میشود.
توان خروجی: توان را با بودجهٔ پروژه تطبیق دهید، نه با بیشترین مقدار قابل دسترس
توان خروجی تقویتکنندهٔ نوری CATV (EDFA) معمولاً برحسب دسیبلمیلیوات (dBm) است و معمولاً میتوان آن را با توان خروجی کلیِ ۱۳+ دسیبلمیلیوات برای پیوندهای توزیع کوتاه و ۲۳+ دسیبلمیلیوات (یا بیشتر) برای خطوط انتقال بلندمدت و معماریهای با تقسیم بالا بهدست آورد. تفاوت اصلی، مقایسهٔ توان خروجی کلی با توان خروجی هر پورت است. فرض کنید اتلاف در تقسیمکننده ایدهآل باشد؛ در این صورت یک تقویتکنندهٔ EDFA چهارپورته با توان خروجی کلی ۲۳+ دسیبلمیلیوات، تقریباً ۱۷+ دسیبلمیلیوات توان خروجی در هر کانال ارائه میدهد، اما در عمل اتلاف ناشی از تقسیمکننده و اتصالدهندهها این مقدار را کاهش میدهد.
این تولید اضافی برق ضروری نیست و هزینه و انرژی الکتریکی اضافی را بههمراه دارد. تقویتکنندهای که برای یک گره روستایی کوچک لازم است، باید توان خروجی ۱۳+ تا ۱۷+ دسیبلمیلیوات داشته باشد و برای راهاندازی از مرکز اصلی (headend) به سمت یک خط انتقال بلند، توان ۲۰+ دسیبلمیلیوات یا بالاتر مورد نیاز است. تضعیف فیبر در طولموج ۱۵۵۰ نانومتر (~ ۲۵/۰ دسیبل بر کیلومتر)، اتلاف تقسیمکننده، اتلاف اتصالدهندهها و حساسیت گیرنده در انتهای دور، همهٔ این عوامل باید در نظر گرفته شوند و در بودجهٔ پیوند نوری لحاظ میشوند. همهٔ تقویتکنندههای نوری CATV توسط شرکت شاندونگ وانشو اوپتوالکترونیک اِکویپمنت محدود تولید میشوند و خطوط تولید نیازمند پایداری خروجی، یکنواختی بین پورتها و غیره هستند.
پورتها: تعداد تقسیمها را بشمارید، نه فقط فیبرها
تعداد فیبرهای توزیعشده که میتوانند مستقیماً به ورودی EDFA وارد شوند، توسط تعداد پورتها تعیین میشود. پیکربندیهای رایج عبارتند از ۱، ۲، ۴، ۸، ۱۶ یا حتی ۳۲ پورت. هرچه تعداد پورتها بیشتر باشد، انعطافپذیری در تقسیمبندی (fan-out) بیشتر میشود، اما نوسان توان بین پورتها و تلفات انشعاب نیز افزایش مییابد. برای بیشتر کاربردهای CATV، یکنواختی ±۰٫۵ دسیبل بین پورتها که در صفحه مشخصات ارائه شده است، قابل قبول است؛ تحمل دقیقتر تنها زمانی اهمیت دارد که چند گیرنده باید با یکدیگر هماهنگ شوند.
استفاده از یک تقویتکنندهٔ EDFA با تعداد پورت بالا میتواند برای اپراتورهایی که در تلاشاند تجهیزات سرآغاز را ادغام کنند، مفید باشد؛ زیرا تعداد لیزرهای پمپ در شبکه را کاهش داده و فضای قفسه را با جایگزینی چندین تقویتکنندهٔ EDFA با تعداد پورت پایینتر صرفهجویی میکند. اما این امر به قیمت این است که در صورت خرابی یک تقویتکننده، تأثیر آن بر تعداد بیشتری از مشتریان خواهد بود. این نکته باید در برنامهریزی پشتیبانی لحاظ شود. علاوه بر این، خطوط مونتاژ و تولید دستگاههای شاندونگ وانشو نیز از سیستمهای آزمون هوشمند استفاده میکنند و تمامی دادهها از سطح پورت قابل ردیابی هستند که میتواند برای آزمون و تأیید سطح پورت قبل از تحویل کالا به کار رود.
شکلگیری نویز: این مشخصهٔ ساکت که بر CNR حاکم است
شکلگیری نویز (NF) احتمالاً بیشترین اشتباه تفسیری را دارد EDFA CATV پارامتر. انتقال آنالوگ CATV منجر به کاهش CNR در هر مرحلهٔ تقویت میشود و سطح نویز هر تقویتکننده به شکلگیری نویز آن وابسته است. شکلگیری نویز معمولی یک EDFA CATV ۴٫۵ دسیبل تا ۶٫۰ دسیبل است؛ هرچه این مقدار کوچکتر باشد، عملکرد آن برای سیگنالهای ورودی ضعیفتر بهتر خواهد بود.
توان ورودی اهمیت دارد، زیرا ضریب نویز (NF) به آن وابسته است. توان فرستندههای CATV معمولاً در سطح توان ورودی مشخصی (معمولاً ۰ دسیبلمیلیوات یا بالاتر) اندازهگیری میشود و در مقایسه با سیگنالهای مخابراتی دیجیتال نسبتاً بالا است. ضریب نویز با کاهش توان ورودی بسیار سریع کاهش مییابد. هنگام انتخاب یک تقویتکننده نوری CATV , مطمئن شوید که مقدار ذکرشدهٔ ضریب نویز (NF) برای سطح توان ورودی مربوط به نقطهٔ پرتاب فرستندهٔ شما در محل نصب، نه برای یک نقطهٔ آزمایشی ظاهراً مناسب، قابل اعمال است. ضریب نویز ۵٫۵ دسیبل در توان ورودی +۳ دسیبلمیلیوات ممکن است نسبت به ضریب نویز ۴٫۵ دسیبل در توان ورودی −۱۰ دسیبلمیلیوات مرتبطتر باشد.
آوردن سه همراه
آخرین انتخاب در بخش عملی به گیرنده انجام میشود. توان نوری حداقل مورد نیاز برای گیرندهٔ سیستم تلویزیون کابلی (CATV) را با توجه به نسبت سیگنال به نویز (CNR) مطلوب تعیین کنید، سپس افتهای فیبر و تقسیمکننده را در نظر بگیرید تا توان خروجی مطلوب برای هر پورت بهدست آید. توان کل خروجی برابر حاصلضرب توان خروجی هر پورت در تعداد پورتهاست (شامل افت تقسیمکننده). سپس ضریب نویز (Noise Figure) را در سطح توان ورودی مشخص شده بررسی کنید تا اطمینان حاصل شود که حاشیهٔ CNR را برآورده میسازد، بهویژه هنگامی که از چندین تقویتکنندهٔ نوری دوپشده با اربیوم (EDFA) در این لینک استفاده میشود.
برای شرکت شاندونگ وانشو اوپتوالکترونیک اِکویپمنت المحدود، تنظیم این سه پارامتر تنها روش ساخت نیست. تقویتکنندههای نوری CATV بلکه فرآیندی طراحیشده است. فرآیند ساخت استانداردشده در محیط پاک (کلینروم)، خطوط مونتاژ و SMT خودکار و آزمون داخلی دستگاهها، این تضمین را فراهم میکنند که تقویتکنندههای نوری CATV نه برای بهینهسازی غیرواقعی در صفحات مشخصات فنی ساخته میشوند، بلکه برای عملکردی پایدار و قابل ارزیابی. از دید طراح شبکه، این ایدهآل است. EDFA CATV دستگاهی است که توان خروجی مناسب، تعداد پورتهای مناسب، عدد شکل نویز مناسب و تعداد اجزایی را دارد که دقیقاً مطابق با بودجه نوری مورد نیاز است و با آن هماهنگ میشود.